ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ 

 

 

Τέρατα  κάθε βράδυ ξεπηδούν

Αιμοβόρα

Με σπαθιά

Με μίσος

Με οργή

Και ορμάνε σ΄  ό,τι κάποτε βαθιά αγάπησαν

Να διαμελίσουν ό,τι κάποτε αγάπησαν

Ρουφάνε αίμα από το πληγωμένο κορμί

Βρίζουν με κάποιες ακατάληπτες λέξεις

Ουρλιάζουν με πολεμικές ιαχές

Κι έπειτα, όταν η οργή κοπάσει

Κάθονται στην πέτρα και κλαίνε

Γιατί στο τέλος αυτοί είναι οι νεκροί

Κύρλας Κώστας