Λες να βρεθούμε απόψενα κάτσουμε για λίγο δίπλα δίπλα
και να θαυμάσουμε πώς λιώνει στα παπούτσια μας το χιόνι;
Να καθαρίσουμε επιτέλους τις λάμπες που βιδώσαμε
με τόσο κόπο
- αυτές τις μπαγιονέτ ποτέ δεν τις κατάφερνες -
να βλέπουμε πόσο καλά δε φέγγουν πια....
Να έρθω,λες,να κάτσω δίπλα σου
- δεν είναι δα και τόσος κόπος μια πρωτοβουλία -
κι εσύ στα τόσα τα μαλλιά θα βρεις
τον τρόπο να με πνίξεις.
Ν' ανοίξουμε και το μπουκάλι που σου ΄χω φυλαγμένο
- ίσως αξίζουν τόσα χρόνια αναμονής -
να δούμε τι έχει μέσα'
έχει κρασί,έχει νερό;
Να δούμε αν πρέπει
στη θάλασσα να το πετάξουμε
κι αν θα γυρίσει πίσω.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΘΗΝΑΚΗΣ-ΔΩΜΑΤΙΟ ΜΙΚΡΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ