Ο Χρήστος Μπράβος γεννήθηκε στη Δεσκάτη Χασίων, σπούδασε μαθηματικός, και εργάστηκε ως υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών. Δημοσίευσε τις ποιητικές συλλογές "Ορεινό καταφύγιο" και "με των αλόγων τα φαντάσματα". Πέθανε σε ηλικία 39 ετών από ανίατη νόσο. Μετά το θάνατό του δημοσιεύτηκαν κι άλλες δουλειές του. Ποιήματα του έχουν μελοποιήσει ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και ο Πάρις Παρασχόπουλος.[1]

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΡΑΒΟΣ, Ουράνιο ψάρι 22.11.2010

.

στον Γιώργο Κακουλίδη

Η σκοτεινή της μήτρα αναδεύει

και σάμπως μπάσταρδο κι απόψε σε ξερνά·

στον κύκνο σου λαιμό θηλιά περνά

το χέρι της Σειρήνας· και σε ζεύει.

Τα πόδια σου πριόνισε η προπέλα

κι όλη τη νύχτα αλυχτάς σκυλί λυτό·

πάλι θα λεν τη μάνα σου Λητώ

και τη σπασμένη κάμα σου Μαρκέλλα.

Σε ποιο λιμάνι τ’ ουρανού να σκάψω τάφο,

νὰ σε ρουφήξει ποια θεόρατη κοιλιά;

Θα πνίγεις στο σκοτάδι τα σκυλιά

κι εγώ απ’ τον πάτο της ζωής μου θα σου γράφω.

Μετά τα μυθικά, 1996

Δημοσιεύθηκε στο  — 1991-2000,  — Μπράβος Χρήστος,  — Στροφές τετράστιχες,  — Φυγές & νόστοι | Αφήστε Σχόλιο »

ράβος Χρήστος,  — Ποικίλα | 1 σχόλιο »

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΡΑΒΟΣ, Μήκος χρόνου 18.01.2010

.

Στον Μιχάλη Γκανά

Θα είναι νύχτα και θα ουρλιάζουν τα βατράχια

και τα σκυλιά θα σεργιανούν στην αγορά

και εσύ μ’ ένα μαχαίρι στα νεφρά

θα συντροφεύεις τα φαντάσματα στα βράχια.

Εκείνος θα ’ρχεται απ’ τ’ ανέμου τον κρυψώνα

–ξύλινα πόδια που κοντεύουν την οργιά–

και συ με τον ανάπηρο σουγιά

θα σκάβεις πάλι τ’ όνομά του στον αιώνα.

Σε κούφια μέρα θα γλιστράς τυφλός σακάτης

θα ’ν’ όλος αίμα του σκυλιού σου ο ζουρνάς

κι αν φύγεις όλο πίσω θα γυρνάς

στα μαυρολίθαρα δεμένος απελάτης.

Ορεινό καταφύγιο, 1983

Δημοσιεύθηκε στο  — 1981-1990,  — Ελλαδογραφία,  — Μπράβος Χρήστος,  — Μνήμες,  — Στροφές τετράστιχες | 1 σχόλιο »

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΡΑΒΟΣ, Το κόκκινο κεφάλι του Modigliani σε δωμάτιο της 14ης Ιουλίου 1985 11.05.2009

Στον Μιχάλη Μπράβο

Τα μάτια σου θα σβήσει κιμωλία

ή κάρβουνο – ό,τι βρεθεί μπροστά του.

Θ’ ανυψωθείς με χάρη αεροστάτου

για ν’ ανταμώσεις τ’ άλλα ουράνια πλοία

με τα πανιά τα μαύρα. Και τα λεία

μαλλιά σου με το κόκκινο της βάτου

ένα θα γίνουν – φίδι και τ’ αυγά του.

Το χέρι που θα βάλει την τελεία

βγαίνει σφιχτά κρατώντας την ομπρέλα

που αρπάζεις και πηδάς έξω απ’ τον χρόνο

εδώ που είμ’ εγώ και σ’ αμπαρώνω

και μεσ’ από σωλήνες κι από φίλτρα

στη σκοτεινή σε σπρώχνω πάλι μήτρα

που θα γεννήσει θάνατο και τρέλα.

Με των αλόγων τα φαντάσματα, 1985

Δημοσιεύθηκε στο  — 1981-1990,  — Μπράβος Χρήστος,  — Παρουσίες,  — Στιγμές & βλέμματα,  — Σονέτα | Αφήστε Σχόλιο »

Δε μ' αρέσουν τα τραγούδια-Μάνος Ξυδούς

ΜΑΡΑΜΠΟΥ-ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

"Παράθυρα"

Ανοίξτε τα κορμιά με τα νύχια ανοίξτε το φλασκί με το γλυκό κρασί ανοίξτε τα βλέφαρα πόρτες ανοίξτε τ'ανοιχτά παράθυρα ανοίξτε τα λειψά και μισοφώτιστα δωμάτια ανοίξτε τις σιωπές ανοίξτε τα ουράνια τοπία ανοίξτε τις υπέροχες μήτρες ανοίξτε τα καλαίσθητα λευκώματα ανοίξτε τις κάμαρες των αναμνήσεων ανοίξτε τα πρόσχαρα κελλάρια ανοίξτε τις παράφωνες νότες ανοίξτε τα τριαντάφυλλα των γιορτινών αποφοιτήσεων ανοίξτε τις πέτρινες μοναξιές ανοίξτε το λιβάνι και την σμύρνα ανοίξτε τις μορφές του φθινοπωρινού ύπνου ανοίξτε τα τσακισμένα μυστικά ανοίξτε τις ψευδείς ευδιακρισίες ανοίξτε τις απαγορευμένες πλατείες ανοίξτε τους πόνους της ίασης ανοίξτε τους πύρινους χορούς ανοίξτε τα παιδικά μας πρωτολόγια ανοίξτε τις αγκαλιές που δεν ήταν αγκαλιές ανοίξτε τα ρεφρέν από τα παλιά τραγούδια ανοίξτε το χρώμα και το αλάτι της σκουριάς ανοίξτε τα γλυκοθώρητα αγόρια ανοίξτε τους αξεδιάλυτους πόθους ανοίξτε τα χαιδεμένα δρεπάνια ανοίξτε τα χαριτωμένα κορίτσια ανοίξτε τα σκουριασμένα σφυροδρέπανα ανοίξτε τις κάσες των άδικων νεκρών ανοίξτε την χωματένια απληστία ανοίξτε τις διασκεδάσεις των αχρείων ανοίξτε τα πλεχτά καλάθια με το τυρί ανοίξτε τις στεγνές στυμμένες βρύσες ανοίξτε το ράμφος της ηδονής ανοίξτε τα ποίηματα που γράφτηκαν Φλεβάρη ανοίξτε τα ποίηματα που γράφτηκαν για να την θυμίζουν ανοίξτε τα ποίηματα που γράφτηκαν για να λησμονηθούνε ανοίξτε τα σφαλισμένα χείλη ανοίξτε τις αποθήκες με τις κραυγές ανοίξτε το εύμορφο στόμα ανοίξτε το αμαρτωλό νερό ανοίξτε το ανευχάριστο όνειρο ανοίξτε την στενάχωρη θάλασσα ανοίξτε τις ευδαιμονικές μουσικές ανοίξτε το παραμύθι με τους νεκρούς μας φίλους ανοίξτε τα μαξιλάρια με τα πούπουλα ανοίξτε τους ανασασμούς των κρίνων ανοίξτε τα γράμματα της φυλακής ανοίξτε τα πορτοφόλια των διαβόλων ανοίξτε τις ζωές των νοικοκύρηδων ανοίξτε τις βαριές ψυχές της Κυριακής ανοίξτε τα λαμπερά μάτια των παιδιών ανοίξτε τα λαμπερά μάτια των παιδιών ανοίξτε τα λαμπερά μάτια των παιδιών και κλείστε την τηλεόραση...

Θάνος Ανεστόπουλος